Acht eeuwen architectuurtekenen Lang voordat een gebouw wordt gerealiseerd, kan architectuur al bestaan als tekening. Plattegronden, gevels, doorsneden en perspectieven maken ruimtelijke ideeën zichtbaar, helpen architecten hun ontwerpen te ontwikkelen en maken communicatie met opdrachtgevers en uitvoerders mogelijk. Tegelijkertijd kan een architectuurtekening veel meer zijn dan een technisch document: sommige tekeningen zijn krachtige beelden met een geheel eigen artistieke kwaliteit. In 'Architecture – Drawn. From the Middle Ages to the Present' onderzoekt architectuurhistoricus Klaus Jan Philipp de ontwikkeling van dit fundamentele medium over een periode van acht eeuwen. Het verhaal begint in de middeleeuwen, toen de belangrijkste typen architectuurtekeningen die we nog altijd gebruiken vorm begonnen te krijgen, en loopt door tot de hedendaagse discussie over tekenen en digitale media. Van plattegrond tot perspectief Philipp presenteert deze geschiedenis niet uitsluitend chronologisch, maar ordent het boek rond verschillende manieren om architectuur weer te geven. Plattegrond, gevel en doorsnede komen aan bod naast isometrische en axonometrische projecties en het perspectief. Binnen deze verschillende typen volgt hij hun historische ontwikkeling en laat hij zien hoe veranderingen in tekentechniek samenhangen met veranderende opvattingen over architectuur, ruimte en representatie. Daarbij ligt de nadruk vooral op uitgewerkte architectuur- en presentatietekeningen en minder op de schets als onderdeel van het ontwerpproces. Ook niet-gerealiseerde projecten krijgen een belangrijke plaats. Architectuur op papier kan immers ideeën vastleggen en invloed uitoefenen zonder ooit daadwerkelijk gebouwd te zijn. De vele voorbeelden tonen daardoor niet alleen hoe architecten gebouwen hebben ontworpen en gecommuniceerd, maar ook hoe de architectuurtekening zich ontwikkelde als beeld. Technische precisie en artistieke verbeelding lopen daarbij voortdurend door elkaar. Tekenen in het digitale tijdperk Het laatste deel brengt deze lange geschiedenis in verband met nieuwe media en de vraag welke rol de architectuurtekening vandaag nog speelt. Digitale ontwerp- en visualisatietechnieken hebben de manier waarop architectuur wordt ontwikkeld en gepresenteerd ingrijpend veranderd, maar de historische typen en principes van architecturale representatie zijn daarmee niet verdwenen.